Web Hosting by Netfirms | Free Domain Names by Netfirms

Bu çalışma finansman maliyetinin yükselmesi, kısa vadeli finansal yatırım alanlarının zenginleşmesi ile önemi anlaşılan, nakit yönetiminin en önemli aracı olan son yasal düzenlemelerle de kullanımı yaygınlaşan “Nakit Akım Tablosu”nun yararları ve düzenlenme esaslarını öz olarak açıklamak amacıyla hazırlanmıştır.

Nakit akımı ve nakit akım tablosu 1990’lı yıllarda konuşulmaya başlanan bir konudur. Daha önceleri finans yöneticileri ve muhasebeciler fon akımı ve çalışma sermayesinden söz eder ve bu konuların analizlerine büyük önem verirlerken , depoları stoklarla dolu büyük şirketlerin ve özellikle zincir mağazaların iflaslarından sonra , vadesi gelen borçların tahsil edilecek alacaklarla ödenemeyeceği anlaşılmış ve bunun sonucunda da nakit akım konusu güncel hatta günün moda konusu hale gelmiştir.

Türk muhasebe uygulamaları açısından bir reform olarak tanımlanabilecek çalışmalar olan 1 ve 2 No lu Muhasebe Sistemi Uygulamaları Genel Tebliğleri ile tanımlanıp, açıklanan gerek varlık toplamları ve gerekse iş kapasiteleri bakımından belirli bir düzeyi aşmış ticari kuruluşlarca düzenlenmesi zorunluluğu getirilen nakit akım tablosu iki temel nedenle inceleme konusu olarak seçilmiştir. Bunlardan birincisi daha önce de açıklanan nakit yönetiminin önem ve gereğidir. Diğeri ise bugüne dek bu tablo isteğe bağlı olarak düzenlendiği için öneminin uygulamacılar tarafından yeterince anlaşılamadığı kanısının edinilmesidir.

Hatta tabloyu düzenleyebilmek için gerekli bilgilerin sağlanacakları hesap isimleri ve kodları konusunda da fazla ayrıntıya girilmemiştir. Ancak, sadece bazı önemli görülen hesaplarda 1994 yılı başından beri zorunlu olarak kullanılan ve artık kullanıcıların alıştıkları Tek Düzen Muhasebe Hesap Planı’na atıf yapılarak hesap isimleri ve kodları belirtilmiş ve açıklanmıştır. Ayrıca bu çalışmada her yasal düzenleme ile nakit akım tablosunun biçimi farklı olarak belirlendiği için tablonun hazırlanmasına ilişkin açıklamalarda bunlardan hiçbirine bağlı kalınmamış ve özel önem verilmeye çalışılmıştır.

İkinci bölümde ise, nakit akım tablolarını düzenleme teknikleri TÜRMOB Türkiye Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler Odaları Birliği bünyesinde kurulan TMUDESK Türkiye Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu’nun hazırladığı akademisyenlerin görüşlerine sunduğu “Nakit Akım Tabloları” başlıklı Ulusal Muhasebe Standardı 7 taslağında getirilen düzenlemeler dikkate alınarak açıklanmıştır. Bu bölümdeki açıklamalar sayısal bir örnekle de desteklenmiştir.

1. NAKİT AKIM TABLOSU, TANIM, YARAR VE KAPSAMI

1.0.Nakit Akım Tablosu Tanımı ve Finansal Bilgi Kullanıcılarına Sağladığı Yararlar:

Nakit akım tablosu bir muhasebe kişiliğinin belirli bir dönemdeki nakit kullanımına ilişkin işlemlerini özetleyen bir finansal tablodur.

Kıyaslamalı bilançolar ve gelir tabloları ile bir muhasebe kişiliğinin finansal yapısı, ekonomik başarımı ve fon kullanımına ilişkin çok önemli ve yararlar edinilmesine karşın bu kişiliğin nakit değerlerinin değişimine ve nakit yaratma gücüne ilişkin yeterli bilgi sağlanamamaktadır. Bu nedenle de bu konularda bilgi sağlayan değerli bir finansal tablo olan “Nakit Akım Tablosu” muhasebe kişiliği tarafından dış finansal bilgi kullanıcılarını ve diğer aydınlatılmak üzere düzenlemeye tablolarla birlikte açıklanmaya başlanılmıştır.

Nakit akım tablosu bir muhasebe kişiliğinin finanslama çalışmalarının başarımını gösteren ortak bir araçtır.

Bir muhasebe kişiliğin likidite durumu ile pek çok bilgi kullanıcısı yakından ilgilenmektedir. Örneğin ; çalışanlar ücretlerini; satıcılar, sattıkları malın bedelini, krediterler açtıkları kredi faiz ve ana para taksitlerini, ortaklar kar paylarını zamanında tam olarak alıp alamayacaklarını öğrenmek isterler. ( Matulich vd.1988:s.10; Selek 1990 s.22 ) Bu bilgiler sadece iki temel finansal tablo olan bilanço ile gelir tablosunun analizi ile elde edinilemez. (Benjamin,1988s.530) . Bir muhasebe kişiliğinin finansal yapısı çok sağlam, karlılığı yüksek, buna karşın ; likiditesi ise , çok düşük olabilir. Bu nedenle zamanı gelen ödemelerini yapabilmesi için gerekli nakit fonları üretme güçlüğüne düşebilir. Bu güçlük yeterli bilgi sahibi olmayan alacaklılarının vadesi gelmemiş alacaklarına aciliyet kazandırarak devreye sokmaları ile muhasebe kişiliğini iflasa kadar sürükleyebilirler.

Buna karşın yayınlanan nakit akım tablolarında ödeme darboğazına düşen kuruluşun çok kısa zamanda yeterli nakit üretebileceğini tahminleyen alacaklılar vadesi gelen alacaklarının vadelerini uzatarak zorluğun aşılmasına yardımcı olabilirler.

Nakit akım tablosu uygar ülkelerde otuz yılı aşkın bir süredir önceleri isteğe bağlı daha sonrada zorunlu olarak düzenlenen ve açıklanan bir finansal rapordur.(Benjamin,vd.s. 531)

Ülkemizde uzun yıllardır muhasebe eğitiminde bu tabloya yer verilmesine rağmen uygulamadaki kullanımı pek yaygın değildir. Günümüze dek bu tablo sadece finansal planlamaya önem veren kuruluşlarda nakit bütçeleri ve bunların denetimi için kullanılmıştır.

0. NAKİT AKIM TABLOSUNUN KAPSAMI

Nakit akım tablosu nakitlerde ve likiditesi yüksek menkul kıymetlerde meydana gelen değişmelerin nedenlerini açıklayan, bir muhasebe kişiliğinin belirli bir dönemdeki yatırım ve finanslama faaliyetlerini özetleyen bir finansal rapordur.( Klş. 26 Aralık 1992 Tarih, 21447 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete s.24,29 Ocak 1989 Tarih 20064 Sayılı Resmi Gazete s.28,Özer,1995.s.580) Yukarıdaki tanımdan da anlaşılabileceği gibi nakit akım tablosunun temel amacı bir hesap dönemi (belirli bir zaman parçası) itibariyle bir işletmenin nakit tahsilat ve harcamaları hakkında bilgi vermektir. (FASB Statement of Financial Accounting Standarts No.95 Statement of Cash Flows)

• İşletmenin mal ve/veya hizmet alım satım işlemlerinden sağladığı ve kullandığı nakitler ;
• Ödünç para alma ve geri ödeme faaliyetleri ;
• Ortaklara nakit olarak yapılan kar payı ve benzeri ödemeler ;
• Firmanın likiditesini ve ödeme gücünü etkileyen diğer faktörler hakkında bilgi vermelidir.

• Duran varlıkların tedariki için yapılan ödemeler,
• Hisse senedi, tahvil ve menkul kıymet almak için yapılan nakit ödemeler,
• Borç para vermek, örneğin ; bankaya vadeli para yatırmak,
• Repo işlemlerini gerçekleştirmek,
• Ortakların sermaye taahhütlerini ödemeleri,
• Finanslama faaliyetleri, hisse senedi tahvil vb. menkul kıymetlerin çıkarılması, bankalardan nakit kredileri alınması, tahvillerin itfası, nakit olarak ödenen kar payları, alınan nakit kredilerin ana para ödemeleri gibi işlemlerdir. (Meigs & Meigs s. 730-732 ; Benjamin vd.s.533)

• Peşin Satışlar,
• Alacak tahsilatları,
• Finansal yatırımların kar payı, faiz vb. adlar altındaki nakit getirileri,
• Satıcılardan nakit olarak alınan iade ve/veya indirim bedelleri,
• Nakit olarak alınan tazminatlar ;

• Maaş ve ücret ödemeleri ,
• Mal ve hizmet alımları karşılığında satıcılara yapılan nakit ödemeler,
• Devlete ödenen vergi, fon, ceza ve benzerleri,
• Faiz ödemeleri,
• Dernek, oda ve vakıflara aidat bağış vb. isimler altında yapılan ödentiler ve
• Müşterilere nakit yapılan iade ve indirim ödemeleridir.

yöntemle düzenlenebilir.

Dolaylı yöntem doğrudan yöntem kadar ayrıntılı ve açıklayıcı değildir. Tablonun bu yönteme göre düzenlenmesi durumunda işletme faaliyetlerinden sağlanan net nakit fazla ve eksiği belirtilmekte, faaliyetlerin neden olduğu nakit giriş ve çıkışlarının dökümü yapılmamaktadır.

Bu yöntemde başlangıç noktasını gelir tablosunda raporlanan net kar oluşturmaktadır. Daha sonra net nakit akımı (nakit girdi ve kullanımı ) sağlamayan örneğin amortisman, karşılık gibi hesabı giderlerin net kara yaptığı etkiler düzeltilmektedir.

Doğrudan yöntem kuruluşların nakit akım ve ödeme güçlerini daha ayrıntılı bir biçimde açıkladığı ve şimdiye dek yaygın bir kullanımı olmadığı ve zaman darlığı nedeniyle lisans düzeyindeki eğitimde ihmal edilebildiği için toplum tarafından bilanço ve gelir tablosu kadar yakından bilinmeyen nakit akım tablosunun işlevini ve düzenleme çalışmalarını daha iyi açıkladığı kanısında olduğumuz için bu çalışmada konuyu daha da netleştirmek için verilen sayısal örnek doğrudan yönteme göre hazırlanmıştır.

Aşağıda hipotetik bir örnek olan ABC işletmesinin ilk önce nakit akım tablosu daha sonra bu tablonun düzenlenmesinde yaralanılan birbirini izleyen iki hesap döneminin sonlarında düzenlenmiş kıyaslamalı bilançolar ile cari dönemin gelir tablosu verilmiştir. Daha sonraki aşamada ise nakit akım tablosunda yer alan bilgilerin elde edilmesine ilişkin açıklamalar yapılmıştır.

Müşterilerden dönem içinde yapılan tahsilat, Satışlar – Alacaklardaki Artış veya Satışlar + Alacaklardaki Azalış Formülü veya Alıcılar (Yurtiçi ve Dışı) Hesabının Dönem başı Borç Kalıntısı + Dönem içi Net Satışlar – Alıcılar (Yurtiçi ve Dışı) Hesabının Dönem sonu Kalıntısı formülü ile hesaplanır.

ABC işletmesinin alacakları 31.12.1995, tarihli bilançoda 40.000 TL, 31.12.1996 tarihli bilançoda ise 60.000 TL olarak;1996 yılı satışları ise 590.000 TL olarak raporlandığına göre ABC işletmesinin 1996 hesap döneminde müşterilerinden yaptığı tahsilat yıllık satış tutarı olan 590.000 TL’sinden alacaklardaki artış tutarı olan 20.000,(60.000, -40.000) düşülerek 570.000 TL olarak hesaplanır.

Alımların tutarı ise; Satılan Malın Maliyeti + Stoklardaki Artış veya Satılan Malın Maliyeti – Stoklardaki azalış, yapılan ödemeler ise; Alımlar + Ticari Borçlardaki Azalış veya Alımlar – Ticari Borçlardaki Artış formülleri ile hesaplanır.

Bu işletmenin katlandığı dönem giderleri için yaptığı nakit ödemeler tutarı 218.000 TL’dir. Bu tutar ise, gelir tablosu ve kıyaslamalı bilançodan elde edilen verilerin Ücretler + Dönem Faaliyet Giderleri + (Peşin Ödenmiş Giderlerdeki Artış – Tahakkuk Etmiş Giderlerdeki Azalmalar) veya Ücretler + Dönem Faaliyet Giderleri - (Peşin Ödenmiş Giderlerdeki Azalmalar – Tahakkuk Etmiş Giderlerdeki Artışlar) formülüne uygulanması ile hesaplanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında vergiler için nakit çıkışı hesaplamaları: Dönem gelir vergisi + Ödenecek gelir vergileri tutarındaki azalmalar veya Dönem gelir vergisi – ödenecek gelir vergi tutarındaki artışlar biçiminde formüle edilebilir. İşletmenin 1996 yılında duran varlıklarının da bir hareket gösterdiği gerek gelir tablosunun ve gerekse kıyaslamalı bilançonun incelenmesinden anlaşılmaktadır. Bu nedenle büyük defterde, ilgili hesapta yapılan analizde birikmiş amortismanı 12.000 TL, maliyeti 30.000 TL olan duran varlığın 12.000 TL’sine peşin satıldığı ve 70.000 TL maliyeti yeni bir sabit varlığın satın aldığı tespit edilmiştir. Duran varlıklarla ilgili işlem miktarı genellikle pek fazla olmadığı için bu analizler kolaylıkla yapılabilmektedir. Büyük defterden elde edilen bilgilerle günlük deftere yöneldiğinde ise, bu duran varlık bedelinin 10.000 TL’sinin ödendiği geri kalan 60.000 TL’nin ise uzun vadeli senet verilerek finanse edildiği tespitlenmiştir.

Kıyaslamalı bilanço kalemlerinden dağıtılmamış karların analizinden de bu hesabın işlem gördüğü büyük defter incelenmesinden de 1996 yılı içerisinde ortaklara 14.000 TL kar payı ödemesi yapıldığı belirlenmiştir. 1996 yılı dönem giderleri tutarı 216.000 TL peşin ödenmiş giderlerin 31.12.1995 tarihindeki tutarı 4.000 TL, 31.12.1996 tarihindeki tutarı ise, 6.000 TL’dir. Dolayısıyla peşin ödenmiş giderlerin tutarı 1996 yılında 2.000 TL artış göstermiştir. Bu artış dönem faaliyet giderlerine ek bir nakit çıkışını gerektirdiğinden dönem giderleri toplamı olan 216.000 TL’sine eklenmiştir.

ABC işletmesinin 1996 yılında faiz ödemeleri için kullandığı nakit miktarı ise 8.000 TL’dir. Bu değer 1996 yılı faiz giderleri tutarı olan 7.000 TL’sine ödenecek faizler hesabının kalıntısının dönem başına göre azalan farkının ( 4.000 TL – 3.000 TL = 1.000 TL) eklenmesi ile hesaplanmıştır.

Ülkemizde ise bu tablonun kullanımı 29.01.1989 tarih 20064 Sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Sermaye Piyasası Kurulu’nca Yayımlanmış ve Yayımlanacak Tebliğlere İlişkin Hükümler Tebliğine Ek Tebliğ” ile Sermaye Piyasası Kurulu’nun denetime tabi halka açık şirketlerin düzenlenmesi ve yayımlanması gereken zorunlu finansal tablolar arasına alınarak kullanımı bir ölçüde yaygınlaştırılmıştır. Maliye Bakanlığı’nın 26.12.1992 tarih ve 21447 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 1 Seri No lu Muhasebe Sistemi Uygulamaları Genel Tebliği ile varlık toplamı beş milyar TL ve yıllık iş kapasiteleri arka arkaya iki hesap dönemi on milyar TL’sini aşan bireysel kişi tabloları düzenlemek zorundadırlar. İşletmeleri il adi ortaklıkları ve Ticaret Şirketleri adı geçen tebliğin Mali Tabloların Düzenlenmesi ve Sunulması bölümünde tanımlanan ve düzenleme esasları açıklanan temel ve ek finansal Temel Finansal Tablol ar bilindiği üzere Bilanço ve Gelir Tablosu’dur. Bu bölümde tanımlanan ve açıklanan ek finansal tablolar ise;

Esasında bu iki tebliğ ile getirilen düzenlemelerde ayrıntılarda farklılıklar bulunmakla beraber, temelde büyük benzerlikler göstermektedir. Ayrıca bu düzenlemeler muhasebenin temel kavram ve ilkelerinin gereklerini yerine getirecek biçimde yapıldığı için şimdiye dek yapılan açıklamalar konunun bu bakış açısından açıklanmasını kolaylaştırmaktadır. Bu nedenle de bu iki tebliğ ile getirilen düzenlemelere ilişkin ek açıklamalardan kaçınılmıştır.

Aşağıda öncelikle gerek Maliye Bakanlığı ve gerekse Sermaye Piyasası Kurulu tarafından çıkarılan genel tebliğlerle belirlenen form tablolar kıyaslama olanağı sağlamak amacı ile aşağıda birlikte yer verilmiştir. Daha sonra Maliye Bakanlığı’nın çıkardığı tebliğin kullanıcı sayısı Sermaye Piyasası Kurulu’nca çıkarılana göre daha fazla olduğu için öncelikle bu tebliğdeki düzenlemelere yer verilmiş, çalışmanın son kesitinde ise, Sermaye Piyasası Kurulu’nca çıkarılan tebliğ ile getirilen düzenlemelerdeki farklılıklar açıklanmıştır.

Yukarıdaki tablolarda da görüleceği gibi Maliye Bakanlığı’nın genel tebliğine göre nakit akım tablosunun düzenlenmesine bilançodan alınan dönem başı nakit mevcudunun kaydı ile başlanmaktadır. Burada yapılan bir açıklama ile vade taşımayan çeklerin nakit gibi değerlendirilmesi gerektiği belirtilmektedir. Bu açıklamada sadece çek kelimesi geçmekle beraber kanımızca yasalara göre derhal nakde çevrilmesi mümkün olan, hatta derhal paraya çevrilmesi gereken kupon, havale ve benzeri belgelerin de nakit gibi işlem görmesi gereklidir.

Satışlardan elde edilen nakit Maliye Bakanlığı’nca 26.12.1992 tarih ve 21447 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 1No’lu Muhasebe Sistemi Uygulama tebliği ile düzenlenen ve uygulama zorunluluğu getirilen ve bundan sonraki tebliğlerle iyileştirilen “Muhasebe Hesap Planı’nda yer alan hesaplarla ifade edilen nakit 600 No’lu Yurtiçi Satışlar, 601 No’lu Yurtdışı Satışlar, 602 No’lu Diğer Satışlar hesaplarının kalıntılar toplamından 610 No’lu Satışta İadeler, 611 No’lu Satış Iskontoları, 612 No’lu Diğer İndirimler hesaplarının bakiyelerinin düşülmesiyle elde edilen değer toplamından (net satışlardan) 340 No’lu Alınan Sipariş Avansları Hesabının borcuna kaydedilerek mahsup edilen önceden yapılan tahsilatın düşülmesiyle hesaplanmalıdır. Alıcılar hesabının kalıntısında meydana gelen artış veya azalış ise yine hesap planında yer alan hesap kod ve isimleri belirtilerek şöylece hesaplanabilir.

• 122 Nolu Hesapta izlenen alacak senetleri reeskontu’nun
• 120 Nolu Hesapta izlenen şüpheli ticari alacaklar için ayrılan karşılıklar
• Satış işlemini kolaylaştırmak ve beraber bir satış işlemi olmayan verilen depozito ve teminatlar,
• Değersiz hale gelen ticari alacakların
• Ticari Alacaklardan değişik nedenlerle yapılan (örneğin mal veya hizmet satışı yapılan bir müşteriden, mal veya hizmet alımı yapılması nedeniyle borçlanılması nedeniyle bu borcun mahsubu) mahsupların düşülmesi gereklidir.

Üçüncü nakit kaynağı ise; olağanüstü gelirler ve karlardır. Olağan karlarla ilgili açıklamalar bu kalem içinde geçerlidir.

Dördüncü nakit kaynağı ise; nakit olarak alınan kısa ve uzun vadeli kredilerdir. Ancak kısa veya uzun vadeli kredilerden sağlanan kaynaklar tabloda ayrı ayrı raporlanır. Diğer bir nakit kaynağı ise, sermayenin nakit olarak arttırılmasından, nakit sermaye taahhütlerinin yerine getirilmesinden sağlanan kaynaklardır. Eğer çıkarılan hisse senetleri nominal değerlerinin üzerinde yani primli olarak satılmış ise bu iki değer arasındaki pozitif fark yani hisse senedi ihraç primi de bir nakit kaynağı olarak nakit akım tablosunda raporlanır.

Nakit akım tablosunun nakit girişleri arasında yer alan son kalem ise, duran ve diğer dönen varlıkların satışından elde edilen nakitlerdir. Nakit akım tablosunun ikinci bölümünün yani “ Dönem İçi Nakit Çıkışları” başlıklı bölümünün ilk kalemi maliyetlerden kaynaklanan nakit çıkışlarını gösterir. Maliyetlerden kaynaklanan nakit çıkışlarının hesaplanması sayısal örnekli tablonun düzenlenmesi sırasında açıklanmıştı. Bu bölümün ikinci kalemi ise, faaliyet giderlerine ilişkin nakit çıkışlarıdır. Bu kalemin tutarının hesaplanması ile ilgili açıklamalarda sayısal örneğin düzenlenmesi sırasında yapılmış idi. Ancak bir faaliyet gideri olarak raporlanan ancak bir nakit çıkışı yaratmayan amortismanların gelir tablosunda görülen toplam faaliyet giderlerinden düşülmesi gereklidir. Nakit çıkışlarına ilişkin üçüncü kalem ise, faaliyet dışı olağan gider ve zararların gerektirdiği çıkışlardır. Bu kalemin hesaplanmasında gelir tablosunda yer alan gider tutarından tahakkuk etmiş fakat henüz ödenmemiş giderlerin ve amortismanların düşülmesi gereklidir. Bu çıkışlarla ilişkin hesaplama faaliyet giderlerinin gerektirdiği nakit çıkışlarının hesaplanması ile aynıdır. Bu hesaplama sayısal örneğin düzenlenmesi sırasında sayısal verilerle açıklanmıştır. Dışarıdan sağlanan kredi vb. kaynakların getirdiği finansman yükü ve bu kaynakların geri ödemeleri eğer nakit olarak yapılıyor ise, bu ödemelerin de nakit akım tablosunda raporlanması gereklidir. Ancak yapılacak finansal analizlerin sağlıklı olabilmesi için kısa ve uzun vadeli borç ödemelerinin ayrı ayrı raporlanması gerekliliği unutulmamalıdır.

Bu formülden nakit varlıklardaki değişiklikleri temsil eden Delta NV tek başına bırakılacak olursa Delta NV = Delta B + Delta ÖK – Delta NDV şekline dönüşür.

Delta: Herhangi bir kalemdeki dönem başından sonuna kadar artma veya azalma şeklindeki değişiklik.

NV: Nakit veya eşdeğer varlıklar

NDV: Nakdi olmayan varlıklar

B: Borçlar

ÖK: Özkaynaklar

1994 yılı başında Dünya Bankası görevlisi Manus Mould’un hazırladığı bir rapor doğrultusunda TÜRMOB ve Dünya Bankası’nın organize ettiği bir sempozyum neticesi TÜRMOB Türkiye Serbest Muhasebeci, Mali Müşavir ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği bünyesinde kurulmuştur.

Bu kurulda Muhasebe mesleği ile ilgili 35 kuruluş mensubu 54 üye görev almıştır.

TMUDESK 30 komisyon kurmuş ve standart hazırlama çalışmalarını başlatmıştır. Bu çalışmanın yazımının sürdürüldüğü sıralarda bu standartlardan yüksek enflasyon ortamında Finansal Raporlama, Amortisman Muhasebesi, Gelirler, Muhasebe Politikalarının Açıklanması, Nakit Akım Tabloları ile ilgili olanlar taslak olarak hazırlanmış ve muhasebe mesleği ile ilgili akademisyenlerin görüşlerine sunulmuştur.

TMUDESK tarafından hazırlanıp görüşlere sunulan Nakit Akım Tabloları başlıklı Ulusal Muhasebe Standardı-7’nin Amacı başlıklı birinci maddesinde nakit ve nakde eşdeğer varlıklarda meydana gelen değişiklikleri “Finansman Faaliyetleri” olarak sınıflandırarak raporlanması gerektiğini belirtmişlerdir. İkinci maddesinde ise; nakit işletmedeki mevcut nakit ve vadesiz mevduatını kapsar; nakde eşdeğer varlıklar ise; yüksek derecede likit varlıklar olup, hemen paraya dönüştürülebilen ve değer değişiklikleri karşısında önemsiz riski bulunan kısa vadeli varlıklardır olarak tanımlanmıştır.

İşletme faaliyetleri, yatırım ve finansman faaliyetleri dışındaki gelir yaratan faaliyetler; yatırım faaliyetleri; mali duran varlıklar, maddi ve maddi olmayan duran varlıklar ile özel tükenmeye tabi varlılar ve diğer duran varlıkların elde edilmesi ve elden çıkarılmasına ilişkin faaliyetler; finansman faaliyetleri ise; özkaynaklar ile yabancı kaynakların oluşmasına ve bu kaynaklarda meydana gelen değişikliklere ilişkin faaliyetlerden oluşur şeklinde açıklanmıştır.

Kaynak: Brian Gaber, Sidney Davidson, Clyde P. Stickney, Roman L. Weil. Financial Accounting An İntroduction To Concepts, Methods and Uses Fifth Edition Halt, Rinehart and Winston of Canadian Limited Toronto, 1993 s.805